1 NOVEMBER 2009 (Brugge)
Vandaag wordt een stomme dag.
Soms voel je dat gewoon.
Ben je vijf minuten wakker en weet je dat je de rest van de dag zal
uitkijken naar dat ene moment
het moment dat je terug je bed kan inkruipen.
Want de enige mogelijke remedie tegen een slechte dag is een nieuwe.
Of dat kan het zijn.
Er zijn jammer genoeg nooit garanties.
Misschien heeft het iets te maken met de manier waarop je wakker wordt.
Of met een trieste droom die je die nacht gehad hebt, maar niet kan herinneren.
Ik heb nog nooit zo hevig en intens gedroomd zoals de voorbije maand.
één personage komt frequent terug in deze dromen.
Een meisje met bruine haren gekleed in grote verscheidenheid van bonte
herfstkleuren.
Ik zie haar gezicht voor me, maar ik weet niet vanwaar ik ze ken.
Als ze al echt bestaat.
Misschien is haar gezicht een collage van halfvervaagde gezichten.
Ze is tenger en soms een beetje schichtig.
Verre van een klassieke schoonheid.
Ze heeft iets knus in haar ogen en leven in haar lach.
Maar geen naam.
Ik zou een naam voor haar moeten verzinnen.
Want we hebben ooit in de godsdienstles geleerd dat iets pas echt is
als het een naam heeft.
Misschien is 'melodie' wel een goede naam.
Eerder een woord dan een echte naam, maar daarom net misschien zeer toepasselijk
Een naam die danst en even ongewoon is als zijzelf.
Of misschien kan ik haar beter "Annabeth" noemen.
Een naam die ouders hun kind geven in de hoop dat ze ooit viool zal leren
en zal trouwen met een edelman.
Een belofte die ze waarschijnlijk niet heeft kunnen waarmaken.
Maar ik ben niet zeker.
Ik kan het haar vannacht misschien eens vragen.
Maar eerst moet ik opstaan.
De nieuwe dag tegemoet.
Die misschien nog niet zo slecht hoeft te zijn.
Misschien ga ik wel weer paardrijden zoals enkele dagen geleden.
Of maak ik weer een wandeling door een rozentuin.
ontmoet ik een 73-jarige man die trots zijn mooie gedichten voordraagt
gedichten die hij nooit heeft willen publiceren omdat hij ze te
romantisch vond voor deze tijd.
zonde.
Zoveel mogelijke aangename scenario's, mij nu nog onbekend
Elke dag verdient een eerlijke kans.
En wie weet vind ik misschien zelfs een naam. |